Σαν υπέροχα ένοχο παιδί


Σημειωματάρια, βιβλία, φιγούρες ραφιών, αναμνηστικά.
Καθετί από μια νότα σε μια παρτιτούρα που θυμίζει το «Νυχτερινό» του Chopin, τον «Ήλιο» του Ελύτη και το κατάστρωμα του Θάνου Μικρούτσικου. Σε μέρες που απλώνω τις ώρες σαν κακομαθημένες μαθήτριες που τις κυνηγάει ο μπόγιας του ρολογιού δείκτης, με πιάνει μια νοσταλγία για κάτι περισσότερο από ό, τι έζησα.
Είναι αυτό που με κάνει να σου γράφω. Είναι αυτό που μ΄ έκανε από μικρό να μαζεύω κόσμο σπίτι για αυτοσχέδιες παραστάσεις κι εκείνο που μου αγόρασε μια φωτογραφική και όργωσα πόλεις που ποτέ δεν πήγα. Κι εκείνο που του αρκεί μια σταγόνα ικανή να ξεδιψάσει ωκεανούς.
Λένε πως αν θυμηθείς τι σου άρεσε να κάνεις παιδί, τότε θα βρεις το επάγγελμα των ονείρων σου. Το είχα πιστέψει. Τώρα ο ληστής και ο φονιάς μου ζητάνε χρήματα. Ούτε γράμματα, ούτε εικόνες. Θυμάμαι τα μεσημέρια του καλοκαιριού πριν βγούμε να παίξουμε στη γειτονιά. Σκαρφιζόμασταν παιχνίδια, ζωγραφίζαμε, επιμέναμε να βρούμε το χαμένο κομμάτι παζλ. Μετά μάθαμε να αγαπάμε τα προφανώς χρήσιμα.
Μα κάτι τέτοιες μέρες κάποια σοφά αντισώματα από το εμβόλιο της μητέρας Ανάγκης και του Πατέρα Κόσμου ενεργοποιήθηκαν και δραστικά αντιμετώπισαν την αρρώστια της επαπειλούμενης στείρας ενηλικίωσης. Ένα κερί, λίγο φως και η παλιά μου μηχανή. Στα ηχεία παίζει η μουσική σου. Στην ψυχή μου φωνάζει από την πάνινη καρέκλα του ο σκηνοθέτης.
Απόψε αυτοσχεδιάζω…σαν υπέροχα ένοχο παιδί.

DSC_0089

DSC_0085

DSC_0107
DSC_0109
DSC_0132
DSC_0134
DSC_0138
DSC_0141

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑