Οι κοινοί

Κι όταν δεν έμεινε πια τίποτα άξιο να σκεφτούν, τίποτα να τους κινήσει την αρχέγονη σοφία της απορίας, όταν κάτι δεν φαινόταν –έστω και λίγο- ικανό να τους ανησυχήσει για το τι κάνουν, πως ζουν και τι μπορούν, τότε ξεκίνησαν ταξίδια. Ρώμη, Βαρκελώνη, Βουδαπέστη, Νέα Υόρκη, Αράχοβα, Παρίσι, Πάρος, Πόρος και ούτω καθεξής. Ολόκληρη ύπαρξη στηριγμένη σε πενθήμερες και τριήμερα.
Άραγε μάχονται, επικοινωνούν, μαγειρεύουν τις αντιθέσεις ή βολεύουν την κοινή σιωπή με σειρές, σεξ και καθημερινές συνεννοήσεις; Αυτό είναι η συν-ζωή; Ευθύγραμμη διεκπεραίωση;

Αυτός ο ήλιος είναι φως.
Αυτή η βροχή είναι δροσιά.
Αυτό το αεράκι είναι καβαλιέρος της κουρτίνας.

Φωτίζονται;
Δροσίζονται;
Χορεύουν;

Ή ζουν μονάχα ό, τι βλέπουν… περιγράφοντας ό, τι προηγήθηκε και προετοιμάζοντας ό, τι έπεται;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑