Διάλογος λεωφορείου

στις

Και τι θα κάνουμε με όσα πέρασαν;

Ποίηση. Θα φτιάξουμε ποίηση που θα μοιάζει με παρηγοριά.

Και με όσα μέλλονται να έρθουν; Τι θ΄απογίνουμε;

Θα φτιάξουμε ορίζοντα. Να γίνουμε η λευκή γραμμή του. Να βρεθούμε πάλι στο μεταξένιο μεταξύ.

Και τώρα; Μπορούμε να σωθούμε;

Κι αν σου απαντούσα «όχι», θα ΄χες την πίκρα μαξιλάρι. Αν σου έλεγα πως «ναι», θα ‘χες ελπίδα. Στο τέλος της ημέρας πάλι θα ξάπλωνες. Μείγμα σχεδόν δηλητηριώδες. «Σχεδόν»,  γιατί δεν μ΄ αρέσει να σου αποκλείω τα ενδεχόμενα. «Δηλητηριώδες», γιατί κάποιοι το πήραν για φάρμακο. Κι έπιασε. Φαρμακώθηκαν.

Αλλάζεις στο «παλαιό τέρμα»;

Πάντα.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s