Στον «άγνωστο ποιητή»

στις

Σου λέω την τεμαχίσαμε, την κόψαμε κομμάτια

την κλείσαμε σ΄ ένα κελί με κάγκελα μαβιά

ακόμα τα κομμάτια της ήρεμα ανασαίνουν

φαντάσου λέω μια νυχτιά ανύποπτη και σκάρτη

να δραπετεύσει απ΄ το κελί με θράσος και ελπίδα.

 

Με μια ηρεμία προβλέψιμη, για όλους αναγκαία

κάναμε μία νέα αρχή μετά τους τίτλους τέλους

τη σκάφη σκάφη είπαμε ξανά τα σύκα σύκα

τα βρήκαμε στα βασικά, πληρώσαμε τα νοίκια,

τους φόρους, τα σεντόνια μας, του ονείρου τα τσιφλίκια.

 

Και δυο και τρεις και τέσσερις δεκάδες από λέξεις

είχαμε πάντα εύκαιρες το δίκιο να μας δίνουν

μη βρούμε άξαφνα ουρανό που σα γκρεμός θα μοιάζει

να λέμε πως τον σβήσαμε για κάποιο ιδανικό.

Χρόνια και χρόνια πέρασαν σε οθόνες σα μπαλκόνια

για εκείνο που διαπράξαμε κανείς πια δε μιλά

κι είναι αστείο αν το σκεφτείς ποιος θέλει περιπέτειες,

όταν ξαπλώνει με ψυχή που μοιάζει με κοιλιά.

 

Μου ΄τυχε κλήρος μια στιγμή ατμόσφαιρες να βλέπω

που είναι πάντα πιθανές, περίσσευμα ποιημάτων.

Κι έτσι αυτό το έγκλημα με θάρρος περιγράφω,

γιατί ποτέ, κανείς και πουθενά θα το ομολογήσει

πως έτσι για να ζήσουμε, να συνεννοηθούμε,

να ΄χουμε πάντα σιγουριά και δυο απωθημένα

για άγιο ξεκάρφωμα στον ήλιο των «γιατί»,

των «πως», των «όλα σχετικά», και των «εγώ πιστεύω»,

πως κλείσαμε σ΄ένα κελί για χάρη της ζωής μας

τεμαχισμένη, αιματηρή την ίδια τη ζωή.

 

Μα με τον κλήρο που έτυχα, ο δόλος επιστρέφει

κι είναι καρφί η σιγουριά πως είμαι εγώ ο θύτης.

Πια δεν αντέχω, δεν μιλώ, σαν όνειρο είν΄ όλα

έστω κι αν είναι πλέον αργά θα ενώσω τα κομμάτια.

 

Κάνω να πάω στο κελί, το βλέπω κι είναι άδειο.

Ρωτώ τους γύρω ποιητές, ρωτώ τους φιλοσόφους

ρωτώ και τους ρομαντικούς και τους ερωτευμένους

μα έχουν λέξεις λιγοστές, πολύ συγκεκριμένες

κι έχουν το δόλο τους σκιά στο φως αυτών που θέλουν.

 

DSC_0853

 

Κι όπως η νύχτα ερχότανε ξανά στον κόσμο αυτό

με πλησιάζει άνεργος του Άδη ο φρουρός

Κι απ΄τα πενήντα στόματα κι απ΄τα εκατό του μάτια

βγαίνει το σπάραγμα ηχηρό σαν οργασμού το κλάμα

«τώρα που πια κανείς δε ζει, κανείς πια δεν πεθαίνει».

 

 

DSC_0810

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s