Ο μπουφές

Στου κόσμου το μπουφέ σερβίρουν σώματα
ηλιοκαμένα απ’ τη δουλειά άμαχα πτώματα.
Με το αίμα τους ψημένα και με όλο τους το βιός
με χρυσού ρανίδες ραντισμένος ο μικρός.
Ο πατέρας να βαστάει σάρκα – ασπίδα για τις σφαίρες
και η μάνα ένα κεφάλι να θρηνεί μες στις φοβέρες.

Έφαγα από την πέτσα που μου πρότεινες εσύ
δε σου φάνηκε για βράδυ έδεσμα πολύ βαρύ;
Είναι ακριβό να ξέρεις –έτσι λεν στην αγορά-
το πουλάνε σε παζάρια με δώρο κάτι ιδανικά.
Πάλεψε για τη ζωή του και γι’ αυτό είν’ τραγανό
η γεύση, όμως, δεν αξίζει παραπάνω τα ευρώ;

Στου κόσμου το μπουφέ σερβίρουν ζωντανούς
χρήματα που κρατούν σφιχτά με ξηρούς καρπούς.
Ανήμποροι παλεύουν με έννοιες αφηρημένες
σ’ ένα τζάκι καταλήγουν φωτογραφιών φιγούρες ξένες.
Και αναζητούν το νόημα στα δικά τους έρμα χρόνια
κι είναι κι αυτοί λαχταριστοί με τη Channel κολόνια.

Πόσοι άραγε μπουφέδες είναι πλούσιοι ακόμα;

Ποιοί σερβίρουν και ποιοί τρώνε;

Ποιοι γελάνε τώρα ακόμα;

Είσαι εσύ;

Είμαι εγώ;

Άραγε ποιος να το ξέρει;

Μα να!

Βουτήξαμε κι εμείς μες στο μπουφέ το χέρι!

 

*Οι φωτογραφίες, που αποτελούν το κολάζ του εξωφύλλου, είναι αντλημένες από το διαδίκτυο : 1,2,3

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑