Όταν ξεχνιέται ο ουρανός

στις

Όταν ξεχνιέται ο ουρανός στην αγκαλιά της συννεφιάς,

έχω καλύτερη θέα του απέραντου.
Φτάνει κάπου η ματιά, χωρίς να αιωρείται στο αόριστο του γαλάζιου.

DSC_0262
Όταν ξεχνιέται ο ουρανός με το νανούρισμα του ανέμου,
ακούω την αφανή της πόλης μπάντα
να γονιμοποιεί μια μουσική που συγχωρεί
με το σπέρμα του παρόντος.

DSC_0272
Όταν ξεχνιέται ο ουρανός με τη καυτερή κουζίνα του μάγειρα ήλιου,
καλώ τους τίμιους στης εποχής την αμμουδιά
για το χορό των αντιθέτων.
Οι άτιμοι δυστυχώς γερνούν.

DSC_0282
Όταν ξεχνιέται ο ουρανός με την υδάτινη αιμορραγία του,
απλώνω, σαν πετσέτες θαλάσσης, όσους χάρτες σχεδίασα και καμαρώνω τη φθορά τους.
Ό, τι απομείνει θα με οδηγήσει εκεί που θέλω.

DSC_0280

 

Κι όταν ξεχνιέται κρεμασμένος μουσαμάς σε φωτεινές πινέζες,
Ζηλεύω που είναι πειρατής του χρόνου και κρατάει για στολίδι περασμένες οντότητες.
Μα ύστερα καταλαβαίνω το βάρος του κρεμασμένου.

Όταν ξεχνιέται ο ουρανός … ξεχνιέμαι κι εγώ.
Και θαρρώ πως η οικοδέσποινα ζωή κρίνα αθωότητας ζητά.

Μα των χρόνων τα ρόδα γελούν.

Όταν ξεχνιέται ο ουρανός … γελώ κι εγώ μυρίζοντας τα κρίνα που φύτρωσαν απ’ το λίπασμα των ρόδων.

DSC_0163

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s