Η επίσκεψη

Λάθος πόρτα.

Λάθος σπίτι.

Μα εδώ μεγάλωσα.

DSC_0728

Πώς βγήκα λάθος;

«Μα δε θυμάστε;» μου απαντούν «Στους νεκρούς σας ήρθαν άλλοι ζωντανοί».

Θυμήθηκα λίγα στη νεκρική σκιά των «άλλων ζωντανών».

Απόδειξη χειροπιαστή ότι εκεί υπήρξα καμιά… άλλοι είχαν φύγει και άλλοι είχαν «φύγει».

(Μου πήρε καιρό να μάθω να μη δίνω σημασία στα εισαγωγικά σε τούτο το ρήμα).

Πώς να τους αποδείξω…;

Πώς να μου αποδείξω…;

Τίποτα δεν είχα να μυρίσουν, να γευτούν… μονάχα λέξεις… και εικόνες…

Τίποτα δεν είχα να μυρίσω, να γευτώ… μονάχα μνήμες.

Γι’ αυτό υπήρξαμε λοιπόν;

Για μια χούφτα περιγραφές;

Σωστή πόρτα.

Σωστό σπίτι.

Εδώ μεγαλώνω.

Μου χτυπούν το κουδούνι.

Ανοίγω.

«Δε σας θυμάμαι. Δεν ξέρω τι λέτε. Επιτέλους, κύριε, δεν σας γνωρίζω».

Ενοχλητικός τύπος.

Μα δεν του αρκεί που προχωράει;

 

giannis2

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑