25η Ώρα

Φαρδύς ο δρόμος ως εκεί.

Ως εκεί που θελήσαμε κάποτε. Τώρα την επιθυμία εκείνη ξεγύμνωσε η καρδιά και την άφησε έρμαια του τυφώνα «Χρόνου». Συχνά η καρδιά μου κάνει τέτοια πραξικοπήματα και ξεμπροστιάζει τα «θέλω» μου.

20180522_184008

Αναγνωρίζοντας τα σύνορα της καθομιλουμένης, τολμώ να ορίσω ως πατρίδα της καρδιάς τη λογική και ως πατρίδα της λογικής την καρδιά.

Είναι σχέση πηγής κι όχι αντίθεσης.

20180412_181102-2

Απαλό αεράκι ώρα ακαθόριστη.

Ώρα θωρακισμένη και κρυφή.

Που δεν ανήκει στο 24ωρο. Είναι η 25η.

Εκεί αραδιάζω την ψυχή πάνω στα πράγματα και δημιουργώ σκυφτός μέσα σε ά-τοιχη καλύβα πάνω στη θάλασσα.

Ω περίεργη μοναξιά μου! Τώρα που τα «θέλω» μείναν στην απ’έξω, αλώνισε την
περί-του κόσμου-ουσία.

Να βρούμε κάτι παραπάνω απ΄ό,τι ζήσαμε.
Να δούμε κάτι παραπάνω απ’ ό,τι νιώσαμε.

Ο κόσμος  την ώρα τούτη είναι εγώ. Εγώ είμαι ο κόσμος. Γεννιέται καινούργιο νόημα σε αυτοσχέδιους καθρέφτες και σε διαδρομές ολομόναχες.

Κάνουν τα «θέλω» μου ντροπιασμένα κίνηση να χωρέσουν στην ώρα αυτή, μα γυρνώ και τα κοιτώ με καμιά μετριοφροσύνη και απορώντας τι τη θέλουν αυτή την ώρα :

«Άφησέ μας να μπούμε. Κρυώνουμε.

-Κι εγώ που ξέρω ότι δε θα με τυφλώσετε πάλι;

-Πάθαμε και μάθαμε από την προηγούμενη φορά.

– Θα χορεύετε πάλι πετώντας  σαγήνη στους αρμούς του έργου μου κι από κόσμημα, θα γίνει διάκοσμος.

-Δε θες όμορφο διάκοσμο; Μόνο εμείς μπορούμε να στολίσουμε την ύπαρξή σου με ό, τι έφτιαξες. Ποίηση δεν είναι αυτό;

-Φύγετε!

-Τι συνέβη και θύμωσες;

-Δε θέλω να φτιάξω ποίηση με εσάς».

20180410_192013-2

Κι έφυγαν. Και πάντα θα φεύγουν τα «θέλω» μας από την ώρα αυτή. Σκυφτά και άναρχα.

 Μέχρι κάποια στιγμή να καταλάβουν τι είναι πράγματι ομορφιά, άσχετη με τη διακόσμηση τους και με το απλό και θαυμαστικό κοίταγμα .

Ομορφιά.

Παρατυπώ ξανά ορθογραφικώς : Ω! μορφιά! Ω! μορφή!

Να ξεφύγω από τις σκιές κι από το άμορφο ζητώ.

20180907_191652

Μέχρι να καταλάβουν, όμως, και το βασικότερο : ότι τα «θέλω» μας  είναι η είσοδος σε τούτη την αδέσποτη από το 24ωρο ώρα.

Κι όπως συμβαίνει με τις εισόδους…αναγκαίες για να μπεις εκεί που θες, μα ανυποψίαστες για τον χώρο που δίνουν πρόσβαση…

Αναγνωστήριο Ιπποκράτους 15 - @Giannis Ts

Υ.Γ.: Ο Χρόνος περνά και η ώρα φεύγει…Τα κερδισμένα τώρα θέλουν πότισμα και φροντίδα. Μέχρι να θεριέψουν και να γίνουν σπόρος…για την επόμενη τέτοια ώρα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑