Σπουδή πάνω σ’έναν στίχο

«Ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ…»

Μανώλης Αναγνωστάκης

Ξεχάστηκα ως όφειλα.

Νιώθω.

Με την αόριστία του χρησιμοποιώ τούτο το ρήμα, που δροσερό σπαρταρά απόψε στη παλάμη μου.

giannis Tsoumalis Photography
Giannis tsoumalis
giannis Tsoumalis Photography
Giannis tsoumalis

Σα μισή σελήνη τούτη η λέξη.

Το φωτεινό της μέρος να σημαίνει το ταξίδι του νου και το σκοτεινό της τη μοίρα μας την ανθρώπινη.

Γαλήνη ενός άσημου πρωινού.

Όλα όσα έγιναν γλιστρούν ήρεμα στο γαϊτανάκι των πιο ακριβών αισθημάτων.

Οι στιγμές μας αιώνιες μαθήτριες κάνουν προσεχτικά τις χρονικές αντικαταστάσεις και κάποιοι ελπίζουν σε λάθη.

giannis Tsoumalis Photography
Giannis tsoumalis

Η Πανεπιστημίου άδεια, τα παραθυρόφυλλα ορθάνοιχτα στο καλοκαιρινό αεράκι, το κατάστρωμα βρεγμένο από την απότομη βροχή του Μάρτη κι ένα δρομάκι πλακόστρωτο στον αμερικάνικο νότο αφήνεται στη χειμωνιάτικη ψύχρα.

Έτσι…χωρίς όρια χρόνου και τόπου, μόνο με όρια τρόπου : τρελά και απρόσμενα.

Όπως θα ήθελα ετούτη τη ζωή.

Οι πιο ακριβές μου στιγμές είναι οι χειροπιαστές. Ό,τι είδους.

giannis Tsoumalis Photography
Giannis tsoumalis

Ξεχάστηκα ως όφειλα.

Θέλω.

Να πηγαίνουμε μέχρι να ξεμείνουμε από ρέστα, να στήσουμε αυτοσχέδια αστέρια σε ουρανούς που βγήκαν εκτός χρόνου.

Ο χρόνος μας άλλαξε περιεχόμενο. Δεν είδες που ζάρωσαν τα δευτερόλπτα σε σχεδιασμούς ονείρων;

giannis Tsoumalis Photography
Giannis tsoumalis

Τριγύρω ο κόσμος κερδίζει αυτονόητα ως τρόπαια και αυτοχρίζεται πρωταθλητής.

Άντε να βρεις την ουσία των λέξεων μέσα στα στάχυα της εποχής.

giannis Tsoumalis Photography
Giannis tsoumalis

Ξεχάστηκα ως όφειλα.

Σεργιανώ.

Ετούτο το έρημο πρωινό στο προσφάτως γυαλισθέν παρκέ της ύπαρξης.

Στον ορίζοντα μπλέκονται τα περασμένα με τα πρωινά χρώματα.

giannis Tsoumalis Photography
Giannis tsoumalis

Αρχή και Τέλος σε χορό στρατηγού και λαίδης Μάκβεθ σε μουσική του Βέρντι.  

Χύθηκε αίμα για να αναρριχηθεί στην εξουσία της ημέρας η τρομοκράτισσα καρδιά.

giannis Tsoumalis Photography
Giannis tsoumalis
giannis Tsoumalis Photography
Giannis tsoumalis

Μα μέσα σε όλη την Ανατολή ο νους να ξεπετιέται με λερωμένα τα χέρια απ’ το μαγείρεμα και να γελά κρατώντας το κουτάλι της θύμησης.

Πιάνει πεινασμένος μια κουταλιά περασμένα και τα καταβροχθίζει. 

Χωνεύει.

.

Λήθη.

.

Ξεχάστηκα ως όφειλα…

giannis Tsoumalis Photography
Giannis tsoumalis

Και περπατούσα…

Όσα έφυγαν απλά μια ιστορία…δε λες που κάτι έχω να πω…«We will always have Paris».

Κι αυτό αρκεί για το παρακάτω…

να ξεχνιέσαι, για να μην απαιτείς από την απληστία σου…

να ξεχνάς, για να μη δεσμεύεσαι από τις επενδύσεις σου.

Κερασμένα και χαλάλι.

Ξεχάστηκα ως όφειλα…και ωφελήθηκα.

giannis Tsoumalis Photography
Giannis tsoumalis

«Ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ
κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες

Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα χωρίς να γνωρίζω κανένα
κι ούτε κανένας κι ούτε κανένας με γνώριζε με γνώριζε».

«Δρόμοι Παλιοί», Μανώλης Αναγνωστάκης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑