Απόψε

στις

Τούτη την ώρα που σωπαίνουν οι δρόμοι και τα καράβια σκίζουν το μαύρο νυφικό του ορίζοντα στέκομαι στο παράθυρο και χαζεύω τη τρελή πορεία των άστρων.

Giannis tsoumalis
Giannis tsoumalis

Από την αφάνεια στη συμβολική του έρωτα…

Από συντρίμμια θεϊκού ατυχήματος σε λαμπερές πινέζες τ’ουρανού…

Τόσο εύκολη είναι η μεταμόρφωση;

Giannis tsoumalis
Giannis tsoumalis

Σου χρεώνω την εφευρετικότητα άνθρωπε!

Τα ίδια χρώματα να μεταφράζεις άλλως; Δύση ή Ανατολή; 

Όχι τίποτ’ άλλο. 

Μπέρδεψα συχνά τέλος μ’ αρχή.

Giannis tsoumalis
Giannis tsoumalis

Δραπέτης απ’ του χρόνου το οξύ κοίταγμα κι έξω στο μικρό μπαλκόνι σε μέγεθος πλατανόφυλλου περπατώ στις φλέβες της ζωής, εκεί απ΄όπου εξαρτάται η διαιώνιση του αιωνόβιου.

Πιο ΄κει μια κούνια περιμένει σε χρώμα απροσδιόριστο…

Πόσο εύκολο ήταν τότε για μας το ανεβοκατέβασμα…;

Giannis tsoumalis
Giannis tsoumalis

Ανέβα! 

Απόψε όλα συμβαίνουν κι όσοι τώρα διαβαίνουν θ’ ακολουθήσουν άθελά τους. 

Θα σβήσουν τα φώτα απ΄τα ψαράδικα, που βγήκαν ν’ αγγιστρώσουν τ΄άπιαστο μέχρι να καταλάβουν πως το πιο άπιαστο είναι δυο χέρια γυμνά…

Giannis tsoumalis
Giannis tsoumalis

Απόψε οι νεράιδες κοιμούνται μεθυσμένες και με ένα παράπονο που έμειναν παραμύθι…

Είναι φυγή ο ύπνος σε κάλπικη ζωή.

Απόψε βρες αναπνοή και θα φυσήξουμε μαζί τα καράβια του αγνώστου…γλυκά…σα να ευχόμαστε «καλό ταξίδι» σε μελλούμενα ναυάγια.

Μη δακρύζεις πουλί μου…εδώ μας έλαχε να ψάξουμε…και κάτι θα βρούμε…πρέπει…εδώ μας είναι η ζωή.

Βλέπεις εκεί;

IMG_5538

Άπλωσαν οι ονειροπόλοι τ΄όνειρο μπας και στεγνώσει απ΄τη πολλή αγάπη.

Χόρτασε από αλμύρα και ζητά υγρασία να δικαιωθεί το κακόμοιρο…

Απόψε μόνοι ταξιδευτές χωρίς ελπίδα βρήκαν τα χρυσά σεντούκια, απ’ όπου πηγάζουν τα ουράνια τόξα.

Δεν ήξεραν…χαθήκανε…κανείς δεν τους υποσχέθηκε…και τώρα οι πάντες τους ζητούν τον τρόπο…

Τί να μας πουν;

Όσα τα λόγια μαρτυρούν σβήνουν με μία πράξη.

Τί να μας πουν;

Δεν είναι δάσκαλοι, ούτε τεχνίτες κι αρμόδιοι…

Είναι απλά ταξιδευτές που απλά έφυγαν…χωρίς να περιμένουν την επίσκεψη της καταλληλότητας…

Βρες μου, λοιπόν, μια Δύση ή μιαν Ανατολή, όπως σε βολεύει να βαφτίζεις το μηδέν…και θα φύγουμε γι’ αλλού χωρίς βαλίτσες.

Αδιάφοροι…

Απροετοίμαστοι…

Ταξιδευτές που γίναμε στο πιο σπουδαίο «απόψε».

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s