Μαντήλι κόκκινο

Ο David Foster Wallace διηγήθηκε στους τελειόφοιτους του Κένυον Κόλλετζ στις Η.Π.Α. μια σύντομη μικρή ιστορία:

«Είναι δύο νεαρά ψάρια που κολυμπάνε. Κάποια στιγμή συναντούν ένα ηλικιωμένο ψάρι που πηγαίνει στην αντίθετη κατεύθυνση. Τους χαιρετά και λέει: «Γεια σας παιδιά!Πώς είναι το νερό;» Τα δύο νεαρά ψάρια κολυμπάνε ακόμα λίγο, ύστερα κοιτάζει το ένα το άλλο και λέει : «Μα τί διάολο είναι το νερό;»

Κλειδί της ιστορίας: «Το ζουμί της ιστορίας των ψαριών είναι απλώς ότι οι πιο εμφανείς, σημαντικές και πανταχού παρούσες πραγματικότητες είναι συχνά οι πιο δύσκολες στο να κατανοηθούν και να συζητηθούν.» (απόσπασμα από το βιβλίο «Η χρησιμότητα του άχρηστου, Nuccio Ordine, Εκδόσεις Άγρα)

Πού κολυμπάμε λοιπόν; (μουσική)

Ποια πραγματικότητα μας έχει, ποια παραμύθια πιστεύουμε, πόσο καταλαβαίνουμε αυτό που ζούμε;

Χειμώνας και ο υδράργυρος θυμήθηκε τη πρώτη του νιότη…
Έχουν μαζευτεί στα ζεστά τους κι εγώ εδώ στη σοφίτα μετράω το μπόι της ύπαρξης μου. Να ξεπέρασα άραγε καθόλου το πρότερό μου ύψος;
Ετούτο το κρύο πρωινό βρήκα ένα κόκκινο μαντήλι στο συρτάρι αφημένο…
Το δένω στο χέρι μου κάθε καλοκαίρι κι όταν πια γεμίσει με αλάτι το φυλάω, για να έχω να μυρίζω τη θαλασσινή αλμύρα κάτι βαριά και κρύα πρωινά…προμήθειες ψυχής βλέπεις…
Κι όλα έτσι ανασταίνονται και θυμάμαι πως κανείς χειμώνας δεν απαγόρευσε να χορέψω μ΄ότι αξίζει στη ζωή …

Κατάστρωμα ώρα μεσημεριού λοιπόν…

1

Μ΄αρέσει να ταξιδεύω στο κατάστρωμα μακριά από το κλιματισμό των αιθουσών του πλοίου…Εδώ μυρίζεις την αλμύρα του ωκεανού, ακούς τις δυνατές ομιλίες των φερέλπιδων για ό,τι θα ζήσουν τουριστών, βλέπεις ζευγάρια να κοιτούν ο ένας τον άλλο κι ύστερα τον ορίζοντα μπερδεύοντας ποιο θέαμα είναι τ’ ομορφότερο…

2
Βαλίτσες που κουβαλάν τα σύνεργα της ομορφιάς…Πιο ‘κει οι νέοι ιδιοκτήτες τους φωτογραφίζονται και χορεύουν με μουσική από κάποιο κινητό…Γεμάτοι να γεμίσουν πιο πολύ με στιγμές…ίσως και γι΄αυτό να κουβαλάνε τόσα…αν είναι και οι στιγμές μεγάλες, άντε να τις χωρέσεις σε μια τόση δα βαλίτσα…

3

Χρώμα ελληνικό…δηλαδή χρώμα βαθύ και ειλικρινές…αυτό το ειλικρινές το χάσαμε και ψαχνόμαστε ακόμα…

4

Μα τέτοιος ήλιος που προσκαλεί να βγεις από κάθε τοίχο που σε τυραννάει, τέτοιο μπλε που φωνάζει να μη συμβιβάζεσαι με το γκρι, τέτοιες εικόνες του καταστρώματος που σου δείχνουν τα όμορφα των ανθρώπων…όλα αυτά έχουν τη λύση…μα τα ξεχνάμε εύκολα σαν κρυώσει ο καιρός…

5

Ανοιχτή καρδιά θέλει κι ας μοιάζει έγκλημα…ας είμαι τέτοιος εγκληματίας… δε με πειράζει…

6

Η εποχή μας είναι δύσκολη…

πολύ δύσκολη…γίνανε κανόνες τα παράλογα,

μα εδώ γεννηθήκαμε αγάπη μου! Εδώ είμαστε! Εδώ και τώρα!

7

8

9

Θυμάμαι πάντα τα ηλιοβασιλέματα στο κατάστρωμα…εκεί που νιώθεις ότι χρωστάς στη φύση ετούτη την ομορφιά…

Μπλέκεται η Δύση του ήλιου με την μέσα σου Ανατολή κι ένα συναίσθημα σαν γλάρος ψάχνει τροφή στα μελλούμενα…

10
11

Κι αν κάποτε σου λάχει να ταξιδέψεις φθινόπωρο με καράβι να βγεις έξω στο κατάστρωμα…

Δεν θα δεις τις καλοκαιρινές εικόνες, αλλά μοναχικούς ταξιδευτές που ετοιμάζονται για το χειμώνα..λύνουν και δένουν τα κορδόνια της καρδιάς και όλο πάλι μπλέκονται…
Δε βοηθάει και τούτο το τοπίο, που συνταιριάζει ψυχή μ΄ουρανό…

12

Μυρίζει ακόμα το μαντήλι…

λίγο αλμύρα…

μα πολλή ζωή…

τους ανθρώπους μου, τη πόλη που τρελαίνουμε, τις εκδρομές που είπαμε ότι θα πάμε, το κόσμο που θα αλλάξω και δε θα μ’αλλάξει, τα πανιά που βάζω στα όνειρά μου

κι εκείνο το κατάστρωμα ενός πλοίου που σαλπάρει…σαν κι εμένα…

Κόκκινο μαντήλι μου πάλι καλά που σ’έχω!
Μαντήλι κόκκινο

Μαντήλι κόκκινο στο χέρι φοράω
βράδυ και μέρα δε ξέρω που πάω
το ξεδιπλώνω το κάνω πανί
το κύμα δαμάζω με τη βροχή
το ξανανοίγω το κάνω φτερό
μ’ένα χειμώνα φεύγω από ‘δω.

Το φτιάχνω λουλούδι και το προσφέρω
σε συγχωρώ, μαζί μου σε θέλω
το κάνω παγκάκι να έρθετε όλοι
για να τρελάνουμε αυτή τη πόλη
Το πλέκω, τ’αφήνω σα να ήταν ζωή
και όλα τ’ αύριο με παίρνουν μαζί.

Κόκκινο μαντήλι μου παλί καλά που σ’έχω
όσο μιλούν τα χείλη μου για σε ζωή θ’αντέχω
κι αν χαθούμε κάποτε κι αν λησμονηθούμε
μ’ενα μαντήλι κόκκινο παλί θα πορευτούμε.

13

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑