Στο χορό των εποχών

Στο χορό των εποχών μένω συχνά απέξω…κυρίως γιατί με τρομάζει το πέρασμα του χρόνου…

Κάποτε τα όνειρά μας έφταναν μέχρι την εξώπορτα του κήπου…κάποτε η ευτυχία μας αρκούταν σε μια άδεια πλατεία που χει περισσότερο χώρο για μπάλα.

γιαννης τσουμαλης, γιάννης τσούμαλης,  a world's attic, γκάζι, κεραμεικός, A worlds attic, giannis tsoumalis, worldsattic.blogspot.gr, στο χορό των εποχών, Αθήνα, μια ιστορία

Τι να πρωτοαρπάξω σε αυτό το φως του απογεύματος; 
Το κίτρινο της ώρας χαράζει δρόμους μέσα μου που αλίμονο αν θα περπατηθούν ποτέ! 

γιαννης τσουμαλης, γιάννης τσούμαλης,  πειραιώς, ήλιος, δρόμος, αθήνα απόγευμα, γκάζι, a world's attic, A worlds attic, giannis tsoumalis, worldsattic.blogspot.gr, στο χορό των εποχών, Αθήνα, μια ιστορία

Το μυαλό κάνει ταξίδια πάλι. Έξω περνούν οι μορφές μου.

Με κοιτούν κι απορούν η μία με την άλλη.

«Όλες δικές μου είστε. Αδερφές και δολοφόνοι η μία της άλλης. Οπότε συμφιλιωθείτε να αντέξουμε.»

γιαννης τσουμαλης, γιάννης τσούμαλης,  πειραιώς, ήλιος, δρόμος, αθήνα απόγευμα,  a world's attic, A worlds attic, giannis tsoumalis, worldsattic.blogspot.gr, στο χορό των εποχών, Αθήνα, μια ιστορία

γιαννης τσουμαλης, γιάννης τσούμαλης,   πειραιώς, ήλιος, δρόμος, αθήνα απόγευμα, a world's attic, A worlds attic, giannis tsoumalis, worldsattic.blogspot.gr, στο χορό των εποχών, Αθήνα, μια ιστορία

γιαννης τσουμαλης, γιάννης τσούμαλης,  πειραιώς, ήλιος, δρόμος, αθήνα απόγευμα,  a world's attic, A worlds attic, giannis tsoumalis, worldsattic.blogspot.gr, στο χορό των εποχών, Αθήνα, μια ιστορία

Μου μίλησε ένας ταξιδιώτης για μια άλλη ζωή. Έξω, μου είπε, από εδώ. Μου μίλησε για δράκους και νεράιδες, για ξωτικά και ανατριχιαστικές ομορφιές, για έναν χρόνο που χωράνε όσα ξοδεύουμε χωρίς να μετράμε, έναν καιρό που είναι εκεί χωρίς όρους όσοι αγαπάμε.

Έξω από τα σύνορά μας.

γιαννης τσουμαλης, γιάννης τσούμαλης,  μοναστηράκι, πίνακες, καλλιτέχνης του δρόμου, a world's attic, A worlds attic, giannis tsoumalis, worldsattic.blogspot.gr, στο χορό των εποχών, Αθήνα, μια ιστορία

γιαννης τσουμαλης, γιάννης τσούμαλης,πλάκα,  a world's attic, A worlds attic, giannis tsoumalis, worldsattic.blogspot.gr, στο χορό των εποχών, Αθήνα, μια ιστορία

«Παίξε τα χαρτιά σου, γιατί χρόνο δεν έχεις.Δώσε το χρόνο σου στα μπαλκόνια και στις ταράτσες των σπιτιών, στα ανώνυμα λουλούδια, στις μυρωδιές που κάτι σου θύμισαν και στις άπλειστες στιγμές. Δώσε το χρόνο σου στα ξωτικά που απορούν με σένα.»

γιαννης τσουμαλης, γιάννης τσούμαλης, αναφιώτικα, αθήνα από ψηλά, ταράτσα, a world's attic, A worlds attic, giannis tsoumalis, worldsattic.blogspot.gr, στο χορό των εποχών, Αθήνα, μια ιστορία

γιαννης τσουμαλης, γιάννης τσούμαλης, αναφιώτικα, αθήνα από ψηλά, ταράτσα, a world's attic, A worlds attic, giannis tsoumalis, worldsattic.blogspot.gr, στο χορό των εποχών, Αθήνα, μια ιστορία
Κρέμασα τα παπούτσια μου και συνέχισα ξυπόλυτος…

«Θα έρθουν οι επόμενοι και θα πουν τουλάχιστον ότι κάποιος παραδέχτηκε την ήττα του και συνέχισε γυμνός» σκέφτηκα.
Το μόνο που θέλω είναι να έχω μια ιστορία για το τέλος.

γιαννης τσουμαλης, γιάννης τσούμαλης,  πλάκα, παππούτσια,  a world's attic, A worlds attic, giannis tsoumalis, worldsattic.blogspot.gr, στο χορό των εποχών, Αθήνα, μια ιστορία

Μόνο μια ιστορία…
Με συνεπήραν οι άνθρωποι και τους λάτρεψα, τραγούδησα στις παρέες και τίναξα τα χέρια για μια ζεμπεκιά κι έτσι ένιωσα πως ξόρκισα το κακό…
Με πήραν οι δρόμοι και με έδεσαν για πάντα…κι ύστερα έλεγαν για τη Καλυψώ…Είχε περπατήσει ποτέ ο Όμηρος τη Πανεπιστημίου μεθυσμένος με παρέα και τραγούδι…;

γιαννης τσουμαλης, γιάννης τσούμαλης, πάρκο Ελευθερίας Αθήνα  a world's attic, A worlds attic, giannis tsoumalis, worldsattic.blogspot.gr, στο χορό των εποχών, Αθήνα, μια ιστορία
 Κι ο ταξιδιώτης έφευγε μακριά. Χωρίς να πει κάτι παραπάνω. Μόνο ένα «Ξεκίνα να σκοτώνεις ό,τι πιστεύεις κι αγαπάς!».
Κι έμεινα να σκέφτομαι τι να εννοούσε. Δεν ήταν εκεί και η Πυθία να βοηθήσει, που ήξερε από τέτοιες λύσεις.

γιαννης τσουμαλης, γιάννης τσούμαλης,  a world's attic, σκουλαρίκι, A worlds attic, giannis tsoumalis, worldsattic.blogspot.gr, στο χορό των εποχών, Αθήνα, μια ιστορία

Μα βράδιαζε κι έπρεπε να βρω κάπου να βγει η νύχτα.
Για να παραδοθώ ύστερα στην επόμενη μέρα με ψηλά το κεφάλι…

Έπρεπε, λοιπόν, να βρω μια ιστορία…
Πήρα μολύβι κι άρχισα να γράφω στα φύλλα της καρδιάς…
μα δεν έγραφε…

γιαννης τσουμαλης, γιάννης τσούμαλης,φεγγάρι, moon,   a world's attic, A worlds attic, giannis tsoumalis, worldsattic.blogspot.gr, στο χορό των εποχών, Αθήνα, μια ιστορία

πήρα στυλό, πήρα κάρβουνο…


μα τίποτα…


πήρα ένα κλειδί να χαράξω κι ύστερα ένα φτερό πουλιού…


μα τίποτα πάλι…


και τέλος πήρα ένα μαχαίρι…


κι έγραψε…


κι έτσι, μέσα στα αίματα έγραψα στα φύλλα της καρδιάς τη πρώτη λέξη της ιστορίας μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑