Μακπουλέ

στις

Μπλέχτηκαν μια νύχτα οι δυο ψυχές τους στους έρημους δρόμους της πόλης.

Εκείνος κέρασε παγωτό απροσδιορίστου γεύσης κι εκείνη ένα τραγούδι απροσδιορίστου λόγου.

Με όσα αστέρια περίσσεψαν στις τσέπες τους αγόρασαν αγκαλιές από το περίπτερο του αιώνιου.

γιάννης τσούμαλης, μακπουλέ, a worldsattic.blogspot, giannis tsoumalis, worldsattic.blogspot.gr,

 Τους είδε ο χρόνος και αφηνίασε…τα βλέμματά τους ήταν ικανά να τον σταματήσουν κι έτσι άρχισε να τρέχει πιο γρήγορα…

Αν τους άφηνε, ετούτοι οι δυο θνητοί θα έκλειναν το μάτι στο θεό.

Στην ουράνια καλύβα της η Κλωθώ είχε χαζέψει με όσα εκείνος ένιωθε για εκείνη και για πρώτη φορά μπερδεύτηκε το νήμα της κι οι Μοίρες τα ‘ χασαν!

Τώρα όπου τους πάει η καρδιά…

Περπάτησαν πολύ…χάραξαν σε κάτι σκαλιά τραγούδια και έφυγαν για το σκοτάδι του δωματίου.

Τα λόγια του σκοταδιού να τα ακούς, τα αγγίγματα του σκοταδιού να τα σέβεσαι…
Τότε δε βλέπουμε την ύλη που μας κρατάει.
Πετάμε αλλιώς.

 

γιάννης τσούμαλης, μακπουλέ, a worldsattic.blogspot, giannis tsoumalis, worldsattic.blogspot.gr,

 Εκείνος άγγιζε και μιλούσε ψιθυριστά, σα να μετέφραζε τις μέσα του συγχορδίες.
Κι ύστερα…

«Στο καλό να πας» είπε.

Έπρεπε να φύγει…

Οι Μοίρες είχαν αναλάβει πάλι τη δουλειά τους και δεν επέτρεπαν σε καρδιές να ξεστρατίσουν.
«Κάποιες φορές τα ηφαίστεια που σκάνε μέσα μας βγάζουν προς τα έξω την πιο αδιάφορη λάβα» σκέφτηκε εκείνη.

Η πόρτα έκλεισε.

Είχε φύγει.
Κι έμεινε εκείνη η νύχτα…σαν ξεχασμένη ράγα ενός τραίνου, όπου φύτρωσαν τα πιο όμορφα λουλούδια.

Μια νύχτα απροσδιορίστου χρόνου…

Και σε κάποια γωνιά μιας άδειας λεωφόρου μια μπάντα, που της έλαχε να δίνει τραγούδια στο πιο όμορφο ανεκπλήρωτο, έπαιζε έναν παλιό σκοπό σχεδόν πένθιμο.

«Εϊ γκιουλέ – γκιουλέ, στο καλό να πας,
μια φωνή μες στο σκοτάδι αντηχούσε σιγανά.
Ο Αλλάχ να ‘ναι μαζί σου.
Έχε γεια, παντοτινά.»

Τραγούδι : «ΜΑΚΠΟΥΛΕ» (ΧΑΣΚΙΛ ΣΤΕΛΛΑ)

 

 

γιάννης τσούμαλης, μακπουλέ, a worldsattic.blogspot, giannis tsoumalis, worldsattic.blogspot.gr,

Τα χρώματα επέστρεφαν στον ορίζοντα…

Ξημέρωνε…

Κι εκείνη η ράγα άρχισε να τινάζει από πάνω της τα λουλούδια διεκδικώντας την ιδιότητα του ταξιδευτή…





 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s