Ταξιδεύοντας με χάρτινη βαρκούλα (Μέρος 1: Βερολίνο – Αγγλία).

Η πόρτα της σοφίτας είναι ανοιχτή και από το μπαλκόνι μπαίνει ένα απαλό αεράκι.

Στα χέρια μου κρατώ ένα λευκό χαρτί.
Είναι πειρασμός ετούτη η άδεια λευκή σελίδα σε έναν άνθρωπο που τον εμπνέουν φθινοπωρινά μεσημέρια. (μουσική)

Μα ετούτη τη σελίδα τη λυπάμαι να τη λερώσω με μελάνι.

Τη διπλώνω με τέχνη και φτιάχνω με αυτή μία χάρτινη βαρκούλα.

Της βάζω και χάρτινα πανιά και ύστερα τη καμαρώνω σαν να ήταν η Αργός.

Σκέφτομαι πως είμαι καπετάνιος και σαλπάρω με τούτο το χάρτινο επίτευγμα. Δεν θέλησα πολύ και βρέθηκα να κάνω κουπί στα σύννεφα .

«Μη βιαστείς να ειρωνευτείς» σου είπα, όταν ήρθα να σε πάρω από το σπίτι σου με τη χάρτινη βαρκούλα μου. Απλά αφήνω τη φαντασία μου, αγάπη μου, να με συνεπάρει. Τώρα ετούτη η ζωηρή μου αδυναμία μ΄ έκανε βαρκάρη και με τίναξε στα σύννεφα.

Άσε κι εσύ τη φαντασία σου ελεύθερη κι έλα μαζί μου.

Πήρες το κουπί κι άρχισες με όρεξη να σπρώχνεις τα σύννεφα, για να πάει πιο πέρα η βαρκούλα.

Κι έτσι ξεκίνησε το ταξίδι μας.

Βερολίνο.

Κατεβήκαμε στο Βερολίνο και πήραμε τη πορεία του ποταμού της πόλης. Το σούρουπο σε τούτη τη πόλη έχει μια ανεξήγητη ηρεμία. Οι τουρίστες, σαν στολίδια χριστουγεννιάτικου δέντρου, κοσμούν με την ανεμελιά και το κέφι τους το γύρω τοπίο. Οι ντόπιοι, αν και χωμένοι στην καθημερινότητά τους απολαμβάνουν έστω και για λίγο ετούτη την ιεροτελεστία χρωμάτων.

giannis tsoumalis

giannis tsoumalis
Κι ένας πλανόδιος μουσικός, που μου θυμίζει τη μοίρα μου ως πλανόδιο φωτογράφο, ξορκίζει με τις νότες την απελπισιά του ελπίζοντας σ΄ ένα ευρώ…ενός ευρώ σιγή…

Πόσο να ποθεί να ζήσει ετούτη η ψυχή; Και τούτο το πόθο το κάνει μουσική!

giannis tsoumalis
Βράδιασε και πήγαμε σε όλα τα αξιοθέατα της πόλης . Περάσαμε και από μια εκκλησία, να δούμε πως μεταφράζουν εκεί τον θεό και πως τον λατρεύουν.
Καταλήξαμε σ΄ένα μικρό θεατράκι και ύστερα πήγαμε να τσιμπήσουμε κάτι σε μια βερολινέζικη στοά. Χαμηλοί φωτισμοί, ωραίες μυρωδιές, σιγανές ομιλίες, νόστιμα ποτά και μια όρεξη, όπως πάντα, για βόλτα.

 

 

Το επόμενο πρωί περάσαμε από το Ολυμπιακό Στάδιο και από μια γνωστή πλατεία της πόλης. Άλλοι τρέχουν σε στάδια κι άλλοι στο δρόμο… Ποιο άθλημα είναι πιο δύσκολο δε μπορώ να καταλάβω…

giannis tsoumalis

 

 

Τελειώνοντας περνάμε από τον κεντρικό σταθμό των τραίνων. Ράγες καρφωμένες και καρφωμένες διαδρομές. Κυλά η ζωή σε δρομολολόγια…

giannis tsoumalis

giannis tsoumalis

Εκεί βρήκαμε κι εκείνο το κορίτσι να περιμένει τον επόμενο συρμό. Είχε αφήσει ένα χαμόγελο να φανεί μόλις μας είδε. Βλέπεις… εκείνοι με φαντασία ελεύθερη συνεννοούνται πιο εύκολά…οι ανθρώπινες αντιστάσεις λιώνουν, γιατί το απίθανο έχει υψηλή θερμοκρασία…
«Θα με πάρετε μαζί σας;» μας ρώτησε. Η ερώτηση της συνοδεύτηκε με ένα όμορφο χαμόγελο. Ήθελε κι αυτή ένα ταξίδι χωρίς όρια λογικής.

Σαλπάραμε μαζί της και σε κάποια στιγμή, ανάμεσα στα γαλάζια σύννεφα, βρήκαμε ένα μαγαζάκι με ξύλινα αντικείμενα. Μπήκαμε μέσα και βρήκαμε τον Μαστρο- Τσεπέτο. Γερασμένος πια τελείωνε και τις τελευταίες κούκλες Πινόκιο.

giannis tsoumalis
Είχαμε πια συμβιβαστεί με την έλλειψη της λογικής…

Αφού φάγαμε φρούτα στην αυλή του μαγαζιού μιλώντας με τον Πινόκιο και τον «μπαμπά» του (είναι πολύ διασκεδαστικό να μιλάς με κάποιον που φαίνεται πότε λέει ψέματα), κινήσαμε για πιο βόρια.

Αγγλία

Ο ουρανός είχε συννεφιάσει απότομα καθώς πορευόμασταν προς τα βόρια. Στη βαρκούλα είχαν πέσει δυο – τρία πεφταστέρια, που ψαρέψαμε στο πέρασμά μας. Τα κουπιά είχαν βυθιστεί σε κάτι σύννεφα, που προμήνυαν βροχή. Έπρεπε επειγόντως να καταλύσουμε κάπου. Η βροχή θα βάραινε το χαρτί μας. Έτσι, προσγειωθήκαμε στην Αγγλία…

Η όρεξη για βόλτα, όμως, πάντα υπάρχει. Έτσι , πήραμε πάλι τους δρόμους…

Στην αγγλική επαρχία, όπου θυμάσαι τις περιγραφές του Arthur Conan Doyle, μόλις είχε βγάλει ήλιο μετά από μια γερή βροχή.

Περπατούσαμε στο Canterbury και κοιτούσαμε τα μεσαιωνικά σπίτια. Μια άλλη εποχή μιλούσε. Μια εποχή με ιππότες, πελώρια κάστρα, με ιεροεξεταστές, και μυστήριες πριγκίπισσες.

Πόσο προχώρησε από τότε ο κόσμος! Μα πάλι μπροστά δε πήγε. Τότε καίγανε σάρκες, τώρα μυαλά. Είναι πιο ευγενές…

giannis tsoumalis

giannis tsoumalis

 

 

giannis tsoumalis
Ύστερα μας πήγαν τα βήματα κατά το Cambridge, με τους τόσους φοιτητές να αράζουν στο γρασίδι και να μιλούν. Νέοι με βιβλία στον ώμο κι ένα καφέ στο χέρι, μεγάλες, ξύλινες πόρτες να ανοιγοκλείνουν κι ένας ποταμός να διασχίζει τη πανεπιστημιούπολη…
Ανεβήκαμε σε μια ξύλινη βαρκούλα και μας πήγε ο ηλικιωμένος πια βαρκάρης βόλτα στα κανάλια.

«Αυτό που χαίρομαι σε τούτα τα νιάτα είναι που εκτιμούν μια αχτίδα ήλιου, όσο και μια αράδα γνώσης» είπε και αμέσως του προτείναμε να μας ακολουθήσει.

giannis tsoumalis

 

 

Κι απ΄τα κανάλια του ποταμού βρεθήκαμε στο Λονδίνο. Στη πόλη των αντιθέσεων και των ποικίλων εικόνων. Η βροχή δεν μας άφησε πολλά περιθώρια ξέγνοιαστης περιήγησης, μα αρκούσαν, για να απολαύσουμε μια λιχουδιά σε μια πολυσύχναστη στοά στης πόλης.

giannis tsoumalis

 

 

giannis tsoumalisgiannis tsoumalis
Γοητευμένοι από τη πόλη που ποτέ δε κοιμάται, φορτωμένοι με την αστρική μας λεία και παρέα με ένα ρομαντικό κορίτσι κι έναν ηλικιωμένο, τρελό βαρκάρη συνεχίσαμε το ταξίδι.

Η βαρκούλα προσγειώθηκε σε κάποια άχρονη παραλία μιας άγνωστης χώρας. «Ίσως να είναι η κάτω Ιταλία» είπε ο βαρκάρης με τόνο κεκαλυμμένα σίγουρο. «Βρε όποια ακτή και να είναι, είναι πολύ όμορφη» είπε το κορίτσι και χαμογέλασα με την ωραία ατάκα της.

giannis tsoumalisgiannis tsoumalisgiannis tsoumalis
Αράξαμε στην αμμουδιά και βάλαμε τα αστέρια, ως μεσολαβητές μεταξύ ανθρώπου και ήλιου, να κλέψουν λίγο φως και ζέστη από την ισχυρή πλανητική τους συντροφιά για τούτη τη λίγο ψυχρή νύχτα.

Κι έτσι μας πήρε ο ύπνος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑