Κ Ρ Α Υ Γ Η !

Κρατώ σφιχτά τη τσάντα στο δρόμο.  

  Πλέον ο κόσμος μου δεν είναι ίδιος. 

 «Έπειτα απ΄το μεγάλο μπουμ» σωριάζονται στο αίμα τα θύματα και χωρίς να θέλουν ποζάρουν στα δελτία των καιρών μας. 

Γίνονται γρήγορα παντιέρα ενάντια στη βία. 

Είμαστε όλοι ενάντια. 

Αχ και να ξέραμε που ακριβώς.

Χάθηκαν οι διευθύνσεις. 

Ίσως και γιατί χάσαμε τις στέγες μας.

 Κρατώ σφιχτά τα χέρια τους. 

 Όσα με αγάπησαν και αγαπώ…

Λένε ότι είναι μια κατεύθυνσις…

Πού είναι, όμως, ο δρόμος μας;

Κοιτούν ευθεία στη πορεία τους…

Μα κοιτάχτε εκείνον που καίγεται ζωντανός στη φωτιά που μας ζεσταίνει…

Βαλ΄τε ένα χεράκι να τον κάνουμε νερό… 

 Κρατώ σφιχτά την αναπνοή μου.

 Αρκούσαν κάποια χρόνια, για να παχύνουν τη συνείδηση μου.

 Και τώρα τη σερβίρουν σε μελλοθάνατους. 

Δεν μου χρειάζεται, λένε, αν είναι να έχω να φάω την επόμενη μέρα. Μα εμένα μου λείπει το δάκρυ που έσταζε για σένα, που δεν είχες…

Τί προσπαθείς με τούτο το ξεχαρβαλωμένο ακορντεόν; 

Δεν είναι ο χρόνος μας κατάλληλος.  

 

 Κρατώ σφιχτά τη κραυγή μου, γιατί, αν φωνάξω τώρα, θα με περάσουν για τρελό…

 

 

 

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑