Του Σεπτέμβρη

Σεπτέμβρης και ξέμεινα στο νησί.

Τα τελευταία πλοία του Αυγούστου φεύγουν για τις στεριές των πόλεων.

Τα νησιά μένουν μόνα με τους κατοίκους τους, οι ομπρέλες κλείνουν στις παραλίες, τα σοκάκια που φιλοξένησαν τόσες αγκαλιές και φωναχτά γέλια δροσίζουν στο φύσημα του φθινοπώρου.

Σε ένα νησί, λοιπόν, περπατώ μόνος. Κι είναι η γεύση παράξενη…για που τραβάω τελικά; Ποια όνειρα θα χωρέσω από Σεπτέμβρη στο κοινό μας χρόνο; 

Αναδύουν τα τοπία μια διάθεση να βουτήξεις μόνος στη θάλασσα με ουρανό τα πορτοκαλιά φύλλα των δέντρων…

Και κάπου εκεί ξεπροβάλλουν σαν αφρός τρικυμισμένης  θάλασσας, εικόνες ένός νησιώτικου Σεπτέμβρη :

Μια ψάθινη ομπρέλα, που παραδίνεται σιγά – σιγά στου φθινοπώρου τη μοναξιά…,


ένας γλάρος που απορεί στην άλλοτε πολύβουη παραλία, που πήγαν όλοι…


 μια βάρκα, που είναι μόνη της σε θάλασσα -όχι γαλάζια- ,μα κιτρινισμένη, όπως αρμόζει στην εποχή…έχει να πει τα δικά της με το κύμα…

ένα αυτοσχέδιο σινεμά με οθόνη τα γαλάζια γρανάζια της φύσης…,

giannis tsoumalis

ένας βιολιστής που μαγειρεύει νότες για το χειμώνα, με κοινό τους εναπομείναντες ευαίσθητους στα διπλανά παγκάκια…,

βαρκούλες, που προβάρουν το χορό τους στα μελλούμενα κύματα…,

 ένα μικρό σπιτάκι του θεού στη πιο ψηλή κορυφή…δε χρειάζεται κάτι μεγαλύτερο με τέτοια θέα…,


 ένα μικρό φως σε ένα σοκάκι. Ακούγονται ακόμα τα σανδάλια…μυρίζουν ακόμα τα φιλιά και τα αρώματα των ζευγαριών, ακόμα τα γέλια μιας παρέας, που ύστερα χώρισε, γιατί κινήσαν για άλλους ο καθένας ορίζοντες…,

  

ένας καφές μπροστά στη θάλασσα, που ποτέ δεν ήπιαμε, γιατί έφευγε το πλοίο…,

μια παραλία που ερήμωσε, μα έχει, ακόμα κάτι επίμονους ταξιδευτές…κάτι ξέρουν και επιμένουν αυτοί οι ονειροπόλοι…,

βράχια που φύτρωσαν στη θάλασσα, σαν κλαριά βασιλικού στη γλάστρα…,

μια αυλή ντυμένη στα χρώματα. Η νοικοκυρά του σπιτιού μαγειρεύει ψάρια, τιμώντας τις περιγραφές του Ομήρου για τη φιλοξενία…,


 μια γάτα που αναπαύεται στη μυρωδιά των κυμάτων και στο ζεστό ασβέστη…,

μια ξαφνική μπόρα, με τις σταγόνες της να βρέχουν την άμμο χαρίζοντας της μια πολύτιμη δροσιά, που την απολαμβάνουν κάτι τυχερά γυμνά πόδια…αχ και να γυρνούσαμε έτσι το κόσμο!…ξυπόλυτοι, χωρίς άλλων παπούτσια…, 

μια τελευταία σύνοδο από βαρκάκια…,


το παράθυρο μιας εκκλησίας …τι συνδυασμός! Οι πιστοί μέσα από το παράθυρο προσεύχονται στο αιώνιο, ενώ το παράθυρο δείχνει το απέραντο…


 κάτι γλάστρες, που νωχελικά παίζουν με τις σκιές τους και τα χρώματα του δύοντος ηλίου…,

μια καμινάδα, που προσμένει το χειμώνα, να δικαιολογήσει την ύπαρξή της στο τοπίο, όπως εκείνοι που περιμένουν αφορμές…,

ένα φοίνικα και έναν ανεμόμυλο, παραδομένα στις ορέξεις του Αιόλου…είναι κι αυτό μια κάποια ασχολία…να πηγαίνεις όπου σε πάει ο άνεμος…,


ένα άδειο πεζοδρόμιο, που περιμένει μια χειμωνιάτικη βόλτα ενός ζευγαριού, για να υπερηφανευτεί…,

και μια πέτρα, κειμήλιο ενός καλοκαιριού που πέρασε και φέτος γρήγορα. 


Μια παράξενη νοσταλγία, σαν αυτή που νιώθεις , όταν μετά από καιρό μπαίνεις στο σκιερό σπίτι της πόλης, φορτωμένος με πράγματα από τις διακοπές. Η μπλούζα μυρίζει ακόμα αλάτι, τα γυαλιά είναι ακόμα θαμπά από τη παραλία και οι βαλίτσες ακουμπισμένες πιο κει… 
Κι όταν έρχεται το πρώτο βράδυ μετά τις διακοπές, που ξαπλώνεις…σκέφτεσαι το παγωτό στο λιμάνι, αλλά και εκείνα τα όνειρα και τις αντιθέσεις σου που άφησες πίσω…
Μπροστά σου νέοι δρόμοι, νέοι νόμοι, νέα χρονιά…
Μπροστά σου κι ένα ερώτημα: Πώς πάμε παρακάτω; Ποιος κάνει κουμάντο εδώ…ίσως κι η θάλασσα, που πάντα κινείται…
Πάρε το παγωτό από το ψυγείο κι έλα στο μπαλκόνι…έχει ωραίο ουρανό σήμερα…που κινείται…ίσως εδώ είναι το μυστικό τους…

Κουμάντο κάνει η θάλασσα

 

(στίχοι : Μαρία Μουγιακάκου μουσική : Παντελής Θαλασσινός ερμηνεία :Βίκυ Καρατζόγλου)

 

 

 

Γιάννης Τσούμαλης.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑