Μ’ ένα χρώμα

Μ’ένα χρώμα.

 Χωρίς λόγια σήμερα. 

Μόνο κάποια χρώματα που κατάφεραν να μπουν στη φυλακή της εικόνας σου αραδιάζω σήμερα. 

Η πόλη είναι άδεια, οι δρόμοι βουβοί, ο ουρανός φορτώνει σύννεφα… 

Η βροχή ξέπλυνε τα υπόλοιπα χρώματα, σα να κουράστηκε με τη κοσμική πολυχρωμία.

Μονάχος και βουβός αφιερώνω βήματα στην άσφαλτο κι όπου με βγάλει.

 Έλα μαζί μου. 

Ξέρω κι εσύ πως έχεις μέρες που αρκεί ένας ήχος, μια φωνή,μία λέξη, ένα χρώμα, για να κάνει τον θέο να ζηλέψει που είσαι άνθρωπος.

Συχνά, βέβαια, αφαιρώ εγώ ο ίδιος το χρώμα από ό, τι αξίζει. Είναι ανθρώπινο βίτσιο, γιατί πάντα για κάτι πρέπει να ανησυχούμε. Βέβαια, πάντα μια πινελιά από χρώμα δε φεύγει ποτέ. 


Πίσω στη σοφίτα σε βρήκα να χορεύεις ένα χορό σε swing ρυθμό. 
«Έλα μαζί μου’ είπες και με άρπαξες από το χέρι. 

Αν και η διάθεσή μου δεν ήταν ταιριαστή με το ρυθμό σου, έπιασα τον εαυτό μου να χαμογελάω στο άσχετο και να γελάω με τις απότομες φιγούρες μας.
 Και τότε πήρε χρώμα γρήγορα το μέσα μου λουλούδι. 
Αρκούσες. 

Μα αναρωτιέμαι ακόμα : «Είναι ξεκάθαρη καιρική συνθήκη η ευτυχία»;

(Κική Δημουλά, Προφυλάξεις)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑